Atrás     PDF

Con tol alderique que s'entamó alredor del tema de la nueva financiación autonómica al qu'esto escribe da-y la sensación de que los políticos que dicen representar a esti país tán enseñando más que nunca les ñalgues (metáforiques, faltaría más). Ye dicir, tán quedando col culu al aire como poques veces. Tendría que-yos dar que pensar el fechu de que depués de trenta años de supuesta autonomía al únicu argumentu al que se puen garrar pa salvar los trastos del fundimientu del Estáu equitativu ye que somos una "comunidá probe". L'Estatutu define a esti pedazu de tierra llamáu Asturies como comunidá hestórica, pues bien, nin eso, a lo único que llegamos ye a "probe", y como talo la clas política que padecemos dedícase a pidir llimosna. A eso y a facenos creyer que'l que'l presidente del Gobiernu d'Asturies tenga cásique menos competencies que'l d'una comunidá de vecinos nun tien nada que ver nesti asuntu. Y pa encima les salíes de tonu de Javier Fernández o Joaquín Aréstegui al plantega-yos la posibilidá de que la llingua asturiana seya una fonte d'ingresos (como va a soceder nes otres comunidaes con llingua propia) ye d'una deFACHAtez descomanada. Ye como si renunciaren a les ayudes europees y estatales pa les zones mineres en declive diciendo qu'equí nun hai mines. ¡Mamina, qué país!.